having the blues

rimpeltjes op het water, dit onvoorstelbaar heldere water, en daar dan een eenzame kano-vaarder in.
ik vind dat prachtig.
en zodra we in croatia zijn, is een van de eerste dingen die ik doe: naar de kust, vlakbij, zembroek aan, loodgordeltje van twee kilo, zwemvliezen en mijn duikbril met snorkel op.


plons erin, horloge op nul (water van 18 C. in april, 20 C. in mei) maar omdat ik geen pak draag klok ik mijn zwemtijd op pakweg 15 minuten, om daarna weer lekker te gaan opwarmen met een goed boek in het zonnetje.

en tijdens mijn "duik-tourtje" zweef ik door dit transparante blauw, geniet van de stilte en het zweven met om me heen plantjes, anemonen, gekke visjes, zee-egels, grote levende bijzondere schelpen en af en toe een octopus of een vreemdsoortig kleurrijk koraalvormpje.

eerlijke kost

niet iedereen is hier even goed in, maar onze vriend Andelco is de beste.
ok, kaas maakt ie niet, dat kunnen anderen weer heel goed, maar pursut, de croatische variant van prosiutto, die maakt ie als *** driesterrenkok.
de varkens komen na de zomer, en eten tot de slachttijd achter het huis hun buikjes rond, totdat..........

dan worden de hammen gepekeld, gerookt en luchtgedroogd, en de ware meester produceert een ham die zilt, zoet, kruidig, geurig en soepel is.
Andelco is zo'n meester !

en het is een feest om daarvan te mogen genieten, met vers gebakken brood erbij, eigen olijven en olijfolie, en niet te vergeten, de eigen wijn ,want ook daar is hij veel beter in dan de hele rest.

hvala Andelco, bedankt, je bent niet gewoon een vriend, je bent een ***vriend.

eerlijk eten, heerlijk eten !

een klassieker is deze opstelling.
op een stenen vloer wordt een vuur gemaakt.
na enige tijd, als het vuur gloeiende kolen vormt, worden die opzij geschoven, de hete vloer even afgestoft, en dan kan er alles op wat maar lekker is.
ambachtelijk boeren-vloerbrood, een schaal met divers vlees waar later dan weer aardappelen en groenten bij komen, en het ijzeren deksel gaat er overheen.
met een schepje wordt de hete houtskool erop en ertegen geschoven, en dan is het een kwestie van geduldig wachten, terwijl je mond al begint te zingen.

omis in het midden

toch maar eens een kaart van het gebied rond Omis.
daar waar de rivier de kust doorbreekt loopt de weg naar Svinisce.
rechteroever van de Cetina, vijf minuutjes haarspeldbocht,
heuveltje op en af, en voila, daar ligt de verborgen schat.

game, set, and MATCH-racing

zeilen is in croatia bijzonder gewoon, of beter gezegd: gewoon bijzonder !

want of het nou lekker een beetje cruisen is langs al die eilandjes en baaitjes, voor anker overnachten op de mooiste plekjes, plonsen in het mooiste blauwe water. het is er super.

maar naast relaxed cruisen geldt dit ook als perfect wedstrijdwater, met diverse klasse-kampioenschappen, internationaal en nationaal, en een overvloed aan regatta's en matchraces.
er bestaat geen geen enkel europees land met zoveel nautisch plezier, geloof mij nou maar !

mad cat

beetje dollen met een catamaran, dat kan !!
rustig langs de kust toeren kan ook.

mijn beste vriend in croatia is Mark, een toffe belg, oud professioneel windsurfer, met een zeil-, surf- en catamaranschool aan de kust. iets voorbij Split.

hij heeft een aantal catamarans, hij heeft een leuke lokatie, en..............
hij heeft de ADRIATISCHE ZEE !

en dat maakt het UNIEK, want deze zee is blauw, helder en lekker van temperatuur, het uitzicht fantastisch en is er eens geen wind, relax dan lekker onder een mooie boom aan het strand in de zon.

puur natuur

volgens National Geographic het meest avontuurlijke land, volgens mij zeker waar, maar vooral ontzettend mooi.

dit soort baaien vindt je bijna overal, sterker nog, de hele kust is een aaneenschakeling van baaien, met kleine rotsstrandjes.

er zijn ook serieuze zandstranden, waar je zoals gewend kunt liggen en vanaf je plekje de zee in kunt wandelen, maar het overgrote deel van de kust is anders.

op deze plekjes zul je niet met drommen op een rijtje gestapeld liggen, maar zoek je je eigen plekje op een kiezel- of keienstrand en als dat er niet is, neem je een vlak stukje rots en legt daar een matrasje op.

zwemmen doe je op zulke plekjes dan ook door een duik te nemen vanaf de rotsen of door even omlaag (en later weer omhoog) te klimmen.

rotsklimmen in je zwembroek

zin in een avontuurtje ?
mooi, dat kan, maar vergeet je zwembroek niet !

je kunt hier klimmen tot pakweg 1500 meter boven de zeespiegel, maar ook vanaf de zeespiegel tot een meter of twintig.

stijl omhoog, en nou ens zonder zekeringen (touw),
maar vrij als een hagedis, in het zonnetje, beginnen vanaf de waterlijn en dan omhoog tot je geen zin meer hebt (of gewoon moe bent) om dan met een stevige plons naar beneden te jumpen.
veilig, avontuurlijk, en eens wat anders dan bunji-jumpen of skydiven, wat er ook allemaal kan.

want je moet toch wat he, en vakantie is pas echt vakantie als je iets geks kunt doen.

nou, ik zou zeggen "doe eens gek", want gekker zal het voorlopig niet worden in Croatia.

het streven blijft behouden en genieten.

akkertje

ruig, stenig, en een beetje desolaat. zelfs, met deze blauwe lucht.

maar verrassend genoeg heeft daar iemand zijn piepklein akkertje, dat met zorg is onderhouden.

op de foto is het herfst, het moet nog winter worden, en hier in het bergland kan het echt winteren, terwijl de milde kust zo dichtbij is.

en dan wordt er geplant of gezaaid, en moet er voortdurend gezorgd worden voor water, want dat is er zeker niet vanzelf.

water is in deze omgeving schaars en zeldzaam, opgevangen in verscholen rotsholen, opgevangen via aangesmeerde watervlakken, vanwaar het dan weer afloopt naar een zorgvuldig onderhouden put.

wij zijn in nederland gewend aan vanzelfsprekend water, overal en in grote massa's, soms teveel zelfs, maar in dit landschap is water altijd een rijkdom geweest voor wie het al had, en een ramp voor wie het niet had.

en dan heeft iemand in zo'n omgeving dus een akkertje.
ik vind dat dapper en mooi.

croatian princess

yes folks,
this is a very nice looking Croatian Princess.
she lives in her small palace in Svinisce and speaks excellent english.
if you want to mail with her:
I have her mailaddress, and she will ask her many boyfriends if she is allowed to answer.
SORRY Barbara, just joking !
but hope you get many emails to train on even better english !!

this is sealife !!!

ook al is het water er nu in januari een graad of 14 C, dat verandert als de lente begint, en is ronduit warm in de zomer.

in de zomer dit schitterende blauwe water een graad of 24 C. en voor zee-genieters die van schoon, helder en warm houden, is de Adriatische kust een must !

als snorkelaar is er veel te genieten, je hoeft niet diep te gaan om de mooiste visjes, anemoontjes en plantjes te zien.

voor flesduikers gaat de beleving veel verder, want niet alleen qua sealife is er veel te beleven, wrakduiken en snuffelen aan amphora's en andere archeologische schatten is bijna niet te vermijden.
verzoek: WEL AFBLIJVEN DUS, kijken doe je met je ogen !

blauwe vrijheid

tussen de foto's die ik van internet plukte deze blauwe beauty.

dan wel niet eigen, wel degelijk in croatia gemaakt.

en dit gevoel ken ik wel absoluut.

met mijn flappers, mijn snorkeltje en 2 kg. lood aan mijn duikriem

beleef ik dit regelmatig en in stille verwondering.

echt waaaaanzinnig mooi !

pim de strandjutter

alles is bruikbaar, zeker weten !

een wandeling langs de baai is altijd lekker, maar lekker is niet leuk zonder nuttig.

en wat is nuttiger, dus leuker, dan een beetje "jutten" langs de vloedlijn.

dus voor mij is wandelen gelijk aan jutten, en het levert op ook !!

al twee keer een prachtig scheepsluik gevonden, van het ene intussen al een prachtig zitbankje gemaakt, en zodra ik weer daar ben maak ik van het andere luikje, maatje groter, een "geinig voor weinig" tafeltje.

flowerpower

bloemenmeisje in eindeloze roze zee.

en dan is het logsich dat ik na een dagje in de natuur

niet met een bosje van het een of ander voor in een vaasje aan kom zetten.

dat doe je hier gewoon niet, waarom zou je ook.

het is hier, vooral in de lente, die hier echt in april al volop bezig is,

een opeenvolging van bloeiers die eruit springen.

geuren en kleuren, soorten te veel,

en orchideetjes in zulke grote aantallen dat je er onmogelijk omheen kunt stappen.

het moest verboden worden !

maar dat is het gelukkig niet, en er staan ook geen hekjes of bordjes.

welkom dus, als je van natuur houdt,

en van bloemenmeisjes.

alvast een beetje dromen

schilderachtig mooi, de kust van Croatia.

en ook al is het in Nederland nog niet eens fatsoenlijk winter, een beetje dromen mag al wel voorzichtig.

want ook al zijn we er nog niet, de dagen worden al langer, dus komt de lente onvermijdelijk in beeld.
en ook al is april hier in Nederland nog wisselvallig, in Croatia is het veruit de mooiste tijd van het jaar.

iets om naar te verlangen, iets om te dromen, jezelf een doel stellen dat binnen bereik ligt, dat doel bereiken,

en er dan met volle teugen van genieten, heerlijk.

vooruit dus, op naar februari, en rap verder.

illyiers en nederlanders

een hoop te beleven en te genieten aan de rivier de Cetina, ook historisch.
dat wisten de Illyiers al, en na hun ontzettend veel volkeren.
Grieken, Romeinen, Turken, een lange reeks kwam en verdween, en liet zijn sporen achter.

tegenwoordig zijn het Oostenrijkers, Duitsers, Italianen, en uiteraard ook Nederlanders, Australiers, Amerikanen, Japanners en nog veel meer, die deze regio opzoeken.

en gelijk hebben ze (of hadden ze).
op de foto 'n helm, uit de pre romaanse tijd, opgegraven in 2004 in de bovenloop van de Cetina.

voor liefhebbers heb ik een tweetal publicaties gevonden in het Engels over archeologie in het Cetinagebied en op de eilanden voor de kust.

ook heb ik een heel mooie engelstalige studie gevonden met als titel "The Principality of Poljica", en die gaat over een heel bijzonder gebied in de direkte omgeving.

een mailtje naar mij en ik wijs de weg of stuur ze toe.

want Croatia is veel meer dan alleen een fantastische strandvakantie !!!!
Croatia leeft, al vele duizenden jaren !

let it all hangout !!

ik vrees dat de man op de foto bang is voor vuile voeten.

en terecht want na een regenbui (ook daar helaas wel eens),
is de grond er behoorlijk plakkerig en soppend.

de beste manier is om in zo'n geval op je handen te lopen,
en de een na beste, om zoals deze man, bovenlangs te gaan.

je kunt natuurlijk ook gewoon lekker op een terras blijven zitten.

rare rotspukkel

blauwe lucht en een rare rotspukkel.

anders dan blauwe lucht is hier niet,
en rare rotspukkels zijn er veel,
maar ik moet ze nog fotograferen.

maar als je een vriendelijk bedrag
op mijn rekening stort ga ik dat graag voor je doen.

zelf fotograferen mag uiteraard ook
maar dan mis je wel een stranddag.

17 89 99 711, voor geval dat..............

grapje, vals nummer,
want ik heb liever dat je zelf komt.

dagje NIET op het zonnestrand

d'r zijn van die die dagen
dat je geen zin hebt in het strand maar in een avontuur.

dat kan dus gewoon in Croatia, zie maar.

want er is hier niet alleen stralend blauwe zee,
maar voor abseil- of klimfreaks kan er nog veel meer.

mooi land, NEE, prachtland !!

happy newyear to all people !!!

some turkeys have all the luck !

these survived the christmastable.

living in our quiet hideaway in Svinisce (near Omis in Croatia),
they enjoy the view and the nature same as we do when we're there.

but one day, one of them, will join us in a christmasmeal overthere.

can't wait, want to enjoy all seasons there, not only spring and autumn, but also wintertime with warm feet and a view on a snowy mountaintop. 

winter op onze bergen

geen eigen foto, wel een hele mooie.

wij zijn er in voor- en najaar,
maar het lijkt me wel fantastisch om dit mee te maken
en mijn eigen foto's te schieten.

fantastische keuzes eigenlijk.........

vanuit ons dalletje kiezen tien minuutjes omlaag voor een mooi zonnetje aan zee.....
.......of een uurtje de berg op
en dan dit meemaken !

daarna erwtensoep + HEMA-worst. 

hoezo de zee is er schoon en helder

zomaar een stukje van de eindeloze kust van croatia, met overal prachtige plekjes en baaitjes, en heel vaak zicht op grote of kleine eilandjes.

vanaf mei is het hier al lekker zwemmen onder de zon, met zeewater van een graad of 20 C.

verder de zomer in wordt het steeds warmer en wordt het zeewater zo'n 25 C en de lucht bijna konstant tussen de 30 en 35 graden.

en het blijft een echt middellandse zeeklimaat, nooit TE heet, wel warm.

overigens, in Omis,
(ons boodschappenstadje), ligt dan wel een fantastisch lang en breed strand, dat ook nog eens heel langzaam dieper wordt, da's meestal langs de rest van de kust anders.

meestal wel kiezelstranden, ook geen enkel probleem, als je maar een lekker matrasje hebt, ook vaak niet eens kiezel, maar rotsen en rotsplateautjes, waar je dan weer heerlijk vanaf kunt duiken, het glasheldere water in. 

'n echte betonnen afrit en een mooie muur

intussen, we zijn toch in een jaartje hard gegaan, ligt deze perfecte afrit er (helling 11%) en is de betonnen wand bekleed met gemetselde natuurstenen blokken.

we hebben daar een feestelijke boom geplant, en zitten daar heerlijk in de schaduw van de vijgenboom te kletsen en genieten van het uitzicht.

en de volgende plannen zijn al aangezwengeld, want binnenkort hebben we onze eigen wateraansluiting (hoeven we niet meer te emmeren), en gaan we ons orienteren op een permanente bouw.

nadrukkelijk geen luxe optrek, geen fratsen, gewoon een eenvoudig weekendhuisje, met wel alle faciliteiten zoals slaapgelegenheid, een lekkere zitkamer, een keuken annex eethoek, en toilet en douche plus wat opslag en een was/droog/vries hoek.

low budget, weer veel zelf doen graag, want dat vind ik nou eenmaal veel leuker dan stil liggen bakken in de zon op het strand.

en tussendoor geniet ik uiteraard ook van allerlei, zoals een beetje zeilen met mijn snelle zeilbootje of met het motorzeilsloepje. 

onze rivier, de Cetina, op vijf minuten rijden

hier spiegelend stil, maar ietsje hogerop, voorbij de watervallen, ruig genoeg voor rafters en kanofreaks.

van de monding in Omis, varen motorsloepen af en aan, geladen met "luie" toeristen, die een uurtje door de canyon stroomopwaarts toeren om te worden afgezet bij een van de schitterende restaurantterrassen.

een oud watermolencomplex, met talloze mooie oude gebouwen, een grote forellenvijver en een enorm terras onder de bomen aan de rivier.

je kunt daar overigen prima eten. 

onze kust, op tien minuten rijden.

als we eens geen zin hebben om in ons dalletje te blijven, rijden we ons dalletje uit, dalen het bergweggetje af, en komen tien minuten later bij Omis een andere wereld binnen.

rechts ligt Omis, met een ongekend groot zandstrand, op de achtergrond nog een deel van het kustgebergte.

en als je de foto vergroot door er op te klikken zie je in de verte dat strand, met palmen en dennen.

Omis is een leuk klein plaatsje, tegen de berg aan gebouwd, leuk om te zien, makkelijk voor boodschappen, maar helaas doorsneden door de kustweg naar Dubrovnic, en met een prachtig iepenlaantje vol met terrasjes hartstikke "frans" , maar tussen rood en rood licht steeds een gifgroen dampende rij auto's. 

de berg van 11.34 uur.

s'avonds roze, 's nachts bleek sterren- en maanlicht, en 's ochtends als de zon al wat is geklommen links achter ons, een steeds veranderend wolkenpetje.

verderop in de dag verdwijnt dat petje doordat de zon niet alleen ons verwarmt maar ook de waterdamp in de wolken oplost.

maar dan hebben wij allang onze koffie op, smakelijk laat ontbeten, en zijn we wel weer iets aan het doen of genieten.

want onze wereld hier is groots. 

duizend vergezichten

ons uitzicht, daar doen we het voor, daar cdeden we het voor, en daar blijven we het voor doen.

want elk moment van de dag is er een ander plaatje, en dit hiernaast is nadat de zon linksachter is ondergegaan, en een roze-paars pallet de hemel en de bergen kleurt.

en terwijl we hier naar kijken klinken om ons heen honderden krekels, zitten links en rechts uiltjes tegen elkaar te "tjoeken" en fladderen vleermuizen rond op zoek naar hun "mac muggets". 

het prille begin van lang genieten

al het groffe werk is gedaan, de caravan staat, de luifel is uitgezet, en we nemen het ervan.

intussen zijn we al weer een sprong verder, maar da's de pest van weblogs, je begint bij het nieuwste stukje, en dwarrelt dan kijkend en lezend achteruit in de tijd.

achter ons een grote kersenboom, links van ons de vijgenbomen, en voor ons de laurierbomen.

primitief, OK, eenvoudig, OK,
maar LEKKER ZO. 

niet alleen veel handwerk, ook machinepower

nadat we, zie verderop in dit weblog, alles hadden ontdaan van alle woekeringen, kwam dit graafmachientje, en woelde alles een meter diep om, trok alle wortels eruit, egaliseerde de boel en trok een bedje grint op zijn plek.

want het is enorm vruchtbare grond, rode fijne klei met in ons akkertje weinig steen, maar als het 's nachts koeler is geweest, is de rulle klei in de morgen nat en kleverig, en na een regenbuitje nog erger.

dus hebben we ons hoekje waar de caravan staat voorzien van grint.

de rest van de grond wordt schoon gehouden, want daar kan onze vriend anjelco zijn groenten zetten, waar wij dan als echte landjonkers ons deeltje van nemen.

afgelopen najaar aten we dan ook iedere dag meloen, en zelfs een kolossale watermeloen, die smaakte zoals ik hem hier nog nooit had geproefd. 

een bijzondere mens, onze buurman mate

wat Mate, onze buurman, bijzonder maakt is om te beginnen dat het een toffe vent is.
woont ietsje verderop met zijn hondje en kippetjes, heeft het goed naar zijn zin, en vooral, hij rijdt heel trots in een mercedes.
maar het echt bijzonder is dat ie leeft.

want mate kan je vertellen hoe een ontploffende duitse steelgranaat er vanaf een halve meter uitziet.

hij heeft, net als ik vroeger, gespeeld met gevonden oorlogstuig, maar hij had pech, en de erfenis van oom Adolf explodeerde in zijn handen.

gevolg, een halve arm en een hand kwijt, een deel van zijn resterende hand aan barrels, z'n kruis ontmanteld, zijn gezicht beschadigd, blind aan een oog en overal littekens.

maar dat heeft hem niet weerhouden om zijn leven intens te leven, vroeger niet en nu niet, en hij doet werkelijk alles met die anderhalve arm.
zijn akker, een niveau boven het onze, staat er prima bij, en ook bij hem thuis heeft ie het allemaal verrekte goed voor elkaar.

en op deze blije foto staat ie IN onze vijgenboom, waar de wingerd metersdik doorheen gegroeid was en kan alles wat ik met twee handen en twee benen doe.

ze werken hard, maar eten je straatarm

zo is het dus, na afloop van een dag keihard beulen met z'n allen.
iedereen helpt iedereen, maar het is goede gewoonte dat je na afloop een stevige boerenmaaltijd regelt.

kost je met zo'n ploeg dan minstens een heel schaapje, een kruiwagen sla en een bakkerskar met brood, en bovendien een paar kratjes bier.

en na afloop wordt er dan, als alles een beetje is gezakt, na het ondergaan van de zon, nog lekker nagezeten, gepraat en vooral gezongen.

meestal weemoedige of romantische liedjes, klappa genoemd, die gaan over verloren liefdes, vissers en de zee.
want vergeet niet dat we hier wel in de bergen zitten, maar ook amper tien minuten rijden van de zee. 

de fik erin

alle snoeiwerk gaat op stapels, en vervolgens word het in de hens gezet.

hier hoef je geen vergunning aan te vragen om iets af te fakkelen, het is puur natuur, en de as gaat weer de grond in.

wel wordt van tevoren goed gekeken of de omgeving niet te droog is, of er niet teveel (of te weinig) wind staat en ze maken niet een hele grote stapel, maar op diverse plekken kleinere bergen.

in de zomer laat je dit hier wel uit je hoofd, dan is alles gortdroog en je zou de eerste niet zijn die van een klein fikkie met straffe wind weer eens een lelijke bosbrand maakte.

elk jaar zie ik hier wel weer een stuk bergrug verradelijk afbranden, een lullige sigarettenpeuk is al genoeg, en voor je het weet gaan er weer hectaren verloren, ondanks inzet van helicopters en blusvliegtuigen.

en dan kijk je jarenlang tegen verschroeide vlaktes waar alle middelhoge boompjes en struiken van zijn verdwenen.
niet bij ons dus, dat laat je wel uit je hollandse hersens.

dat door onze vreugdevuren die oude kersenboom voor de helft werd uitgerookt kwam goed uit, want die vonden ze toch al rijp voor kachelhout omdat ie amper nog kersen gaf. 

waar is die verrekte ooievaar nou

natuurlijk is dit geen ooievaarsnest maar een bos ellende op weg naar de brandstapels.

want anders dan ik weten deze mannen dat die wingerd GIFTIG is en vervelende reakties geeft.

dus porren ze het handig bij elkaar met gevorkte takken en een hooivork en tillen het zo naar de stapel waar een poosje later de fik in gaat. 

blaren, krassen en een kapot scheenbeen

zeker, ik ben gek op natuur.
maar dit was wel erg veel natuur, en hoewel ik gewaarschuwd was, die wingerd geeft dus echt een allergische reaktie !!!

bovendien zaten mijn handen, ONDANKS werkhandschoenen, onder de doorns, had ik overal krassen en sloeg ik mijn scheenbeen open met een kapmes, wat een flinke ontsteking werd waar ik nog twee weken plezier van had.

op de eerste hulp wilden ze me graag nog een keertje terug zien, maar met een tetanusprik in mijn bil en een deskundige diagnose had ik wel weer genoeg ziekenhuis gezien deze vakantie.